Commerciële logica

De manier waarop de dolfijnen behandeld worden, kan naar internationale maatstaven niet door de beugel. Eerst drijven de vissers de dolfijnen in een baai door in het zeegebied waar de dolfijnen rondwaren, metalen palen op de grond te stampen. Daarmee tasten ze het richtingsgevoel van de dieren aan, zodat ze hen makkelijker naar één kant kunnen sturen.

Als ze eenmaal in de baai zijn, wordt een selectie gemaakt tussen de mooie en minder mooie dieren. De mooie dolfijnen worden tegen miljoenen verkocht voor aquaria, de minder mooie worden langzaam geslacht voor vleesconsumptie. Dolfijnenvlees is geen populaire delicatesse in Japan, maar de plaatselijke bevolking kan het voor 12 euro per kilo smaken.

De vissers zelf beweren dat ze het geld nodig hebben om te overleven, maar volgens Louie Psihoyos, regisseur van ‘The Cove’, slaan ze er meer munt uit dan dat. De vissers zouden zo 150.000 euro per dolfijn verdienen.

Recht op vissen

Al de internationale kritiek kan Japan niet deren. Burgemeester van Taiji, Kazutaka Sangen, zet het evenement onverstoorbaar verder: “De jacht op dolfijnen wordt hier al lang uitgevoerd en gebeurt op wetenschappelijke gronden. Ik zal deze traditie dan ook beschermen.”

Bovendien staan voor hem zijn inwoners op de eerste plaats. “We hebben vissers in onze gemeenschap en die oefenen gewoon hun recht uit op het vissen. We moeten hen daarom beschermen tegen de kritiek van buitenlanders.” (LR)